spot_img

İslam’da Dostluk ve Kardeşlik

Dünya hayatında her insanın onunla samimi olacağı, duygularını, sırlarını, paylaşacağı, derdiyle dertlenip, sevinci ile sevineceği, seveceği, sevileceği, gerektiğinde istişarede bulunacağı dostlara ihtiyacı vardır. Gerçek dostluklar çıkarsız olmalıdır. Çıkarsız dostluklar ise ancak Allah rızası için kurulabilir. Bunun dışında çıkarsız dostluk aramak yalandır, boşuna yorulmadır. 

Bir mümin genelde bütün müminlerin dostudur. Ve her mümine dostluk göstermek, Peygamberimizin sünneti ve ahlakıdır. Buna rağmen fertler olarak her müminin özel arkadaşları, bağlandığı dostları olabilir.  Resulullah Efendimiz’in (SAV), Hz. Ebu Bekir (RA) ile özel dostluğu gibi.

İslam’daki dostluk kavramı, diğer din ve görüşlerdeki dostluklardan apayrıdır… İslam’daki dostluğun en alt sınırı kendisi için istediğini kardeşi içinde istemektir. Kur’an-ı Kerim dostluğu “velayet” diye zikreder. Dostluk velayetin izharındandır. Müslümanlar velayeti Müslümanlara verirler. Bunun açık manası, dostluğun gerektirdiği bütün maddi ve manevi sorumluluktur, birlikteliktir, yardımdır, sevgidir, kardeşliktir.

Haziran 2006

100 sayfa

Önceki İçerikÖlüm Var Ahiret Var
Sonraki İçerikGel Ya Resulallah

Yorumlar

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

spot_imgspot_img

İlgili Yazılar

spot_imgspot_img

Son Eklenenler

Çok Okunanlar