Slide Slide

Ölümün Soğukluğunda / Zeynep Başeski

Üşüyorum bu gece,

Ölümü hiç hissetmediğim kadar, 

Yakın hissediyorum kendime. 

Azrail’in soğuk nefesi her an ensemde.

Sırası gelenler bir bir giderken,

Ben de usulca sonumu bekliyorum.

Bir gün hepimiz öleceğiz biliyorum.

Ne başlangıcı ne de bitişi belli bu yolun.

Bazen kısa bazen uzun…

Ben de sonuma doğru yol alıyorum.

Bu son geldiğinde,

Kimin gücü yeter ertelemeye?

Arkanda bıraktıklarının ağır yaralar açılmış yüreklerinde.

Ama tek başına kalırsın bir avuç toprak içinde.

Bak! Şimdi ne kalmış elinde?

Hayattayken edindiğin mal, şöhret fayda etmez,

Yalnız aciz bedenin kalır geride.

Ve yakınlarında bıraktığın can yakan izler…

Onlar da gün geçtikçe unutulur merak etme.

Kimsenin kimseye faydası yok bu yolda

Mezarda da mahşerde de bir başınasın.

Yanına aldığın sevap ve günahlarınla…

Zeynep BAŞESKİ

Yorum Yap

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Oops...
Slider with alias slider 1 1 not found.

Sosyal Medya

22,246BeğenenlerBeğen
2,884TakipçilerTakip Et
18,100AboneAbone Ol

İlgili Makaleler