Hacerül Esvedi Nereye Koyalım?

Hacerül Esvedi Nereye Koyalım?

Tarih: 2011-11-04

Trafiğe bağlı sorunlar eskiden beri Türkiye'nin çilesi olmuştur. Bayram yoğunlukları, gidiş ve dönüş yolculukları, can ve mal kaybına yol açan kazalar hep içimizde kanayan bir yara olarak durur. Hatta yıllardır milletin başına bela olan terör ve terörden kaynaklanan can kayıplarıyla kıyaslanır, trafik kazalarındaki kayıplar…

Hatta ve hatta can kayıplarının bir kısmı da trafik kazalarındaki kavgaların sonucunda yaşanır. Silahlı yaralamalar, metal eşyalar, bıçak, sopa ve küfürlü kavgalar… Hepsi de can yakıcı, içler acıtıcı, dayanılması güç manzaralardır. Bir anlık sinirlenme, kontrolsüz bir öfke, bu kavgaların fitilini ateşler. Sonrasında pişmanlık, "Niye yaptım ben bunu?" serzenişleri; küskünlük, kırgınlık ve devam eden mahkemeler… Temelinde dikkatsizlik ve konsantrasyon sorunları yatsa da nihayetinde problemli bir şekilde trafiğe çıkmanın getirdiği vahim sonuçlar bunlar. Tabi bu arada yaşanan bencillikler, adaletsiz hak ve kural ihlalleri, üstünlük taslama ve güç gösterileri hep yaşanan trafik manzaraları. Özellikle İstanbul gibi metropollerin günlük trafik sorunlarından belli başlı olanları bunlar.

Hep düşünmüşümdür; düşünce geleneğinde hoşgörü gibi birleştirici, uzlaştırıcı bir kültüre sahip olan bu insanlar niye kavga ederler? Niçin zihinlerindeki doğruya, kalplerindeki eğriyi tercih ederler? Modern dünyanın öfke kontrolü diye tanımladığı şey, bizde tam 1400 yıl önce Hz. Peygamber'in müstesna öğretileriyle çoktan çözümlenmiş bir problem değil midir? Hep "ahlak, ahlak" diyen bir dinin mensupları değil midir kavga edenler? Hatta Ramazan aylarında iftar saatlerinde yaşanan kavganın müsebbipleri olan bireyler, trafikteki Müslümanlar değil midir? Biraz sonra "Allah rızası için tuttuğu orucu" yine "Allah rızası için açacak" olanlar, birbirine yumruk atan Müslümanlar değil midir? Sadece bireysel ameli için oruç gibi zorlu bir ibadeti gerçekleştirenler, niçin dinen kardeş kabul ettiği insanların sadece kalbini değil, "kafasını da kırmaktan" hiç çekinmezler?

Öyle görünüyor ki güzel ahlakı tamamlamak için gelen bir Peygamberin tabiileri, güzel ahlakı bozmak için aciz bir tavır sergilemektedirler. Hangi insan, maddeden, paradan daha kıymetli olabilir ki? Niçin hiç karşıdakinin zararına üzülen insan tiplerini trafikte göremiyoruz? Niçin güzel davranışlar, örnek davranışlar sergileyen azdan da az? Her neyse, gelmek istediğim nokta şu ki Hz. Peygamber henüz peygamberlik kendisine bildirilmeden önce dahi "el-emin" diye vasıflandırılırdı. Çünkü her halukarda Hz. Peygamber'e güvenilirdi. Vahiy geldiğinde de Hz. Hatice validemiz, O'nu halkın gözündeki yüksek itibarı ve dürüstlüğü ile teselli etmişti. O dönemde Kabe'nin tamiri esnasında yaşanan olay ise hepimizin malumu.

Hacerü'l Esved taşını kim yerine koyacak tartışması zorlu bir cedele dönüşünce, Kabe'ye ilk gelecek olan kişinin bu taşı yerleştirmesine karar verilmiş ve ilk gelen kişinin "el-emin" sıfatıyla anılan Hz. Peygamber olması herkesi rahatlatmıştı. Hz. Peygamber'in bu kavgayı bastıran formülü ise herkesin bir ucundan tutarak Hacerü'l Esved'i yerine koyması şeklinde olmuştu. Aslında her tartışmada böyle bir yolu tercih etmek ve bu tavrın bize verdiği mesajı iyi okumak gerekiyor. Benim kanaatimce bu tercih bize çok şey öğretiyor ve günlük hayatın içindeki trafik kavgalarında da bu formülü uygulamakta çok büyük yararlar var.

Çünkü burada öğrenilecek en önemli şey empati yapmaktır. Bu empati, aynı zamanda diğergamlık dediğimiz, başkalarını kendinden daha fazla düşünmek ve ona değer verdiğini göstermek esasına dayanır. Empati, diğergamlıkla sonuçlanır. Kendini başkasının yerine koymak demek, ihtimaldir ki karşıdaki insanın benim bilmediğim ama duyunca hiç şüphesiz anlayış gösterip hatta yardımcı olabileceğim bir sorunu mutlaka vardır diye düşünme erdemini gösterebilmektir. Toplumun %10'unun özürlü, genç bir toplum olmamıza rağmen mecburen bir kısmının yaşlı, yarıdan fazlasının da bayan olduğu ilk etapta akılda tutulmalıdır. Bu saydığım gruplar adına pozitif ayrımcılık yapmak hiç de zor olmasa gerek…

Üstelik toplumumuzda 40 yaşının üzerinde pek çok insanın yüksek tansiyon ya da şeker hastası olduğu, bir kısmının obez yani şişman ve hareket kabiliyetinin sınırlı olduğu, büyük bir kısmının da gözlerinde görme sorunu olduğu düşünülürse; şişe dibi gibi gözlük camı kullanan, hem şekeri hem de tansiyonu olan herhangi bir yaşlının trafikte bizimle birlikte araç kullanabileceği hiç de uzak bir ihtimal olmasa gerek…

Hastanelerdeki hasta yoğunluğunu düşündüğümüzde, trafikteki yoğunluğun bir kısmının da hastaneye giden ya da hastaneden gelen hasta insanlar ya da hasta yakınları olması da kaçınılmaz görünüyor. Tüm bu problemli insanlar bir yana, toplumun ruh sağlığının ciddi bir şekilde bozulduğunu düşündüğümüzde, aracınızdan kavga için indiğinizde karşınıza çıkan herhangi bir kişinin ciddi psikiyatrik sorunları olması da hiç yadırganmamalı diye düşünüyorum. Eh, dünyanın neredeyse büyük bir hastaneye döndüğü günümüzde, hastaların birbirini madden ve manen darp ve taciz etmesi ne kadar yanlışsa trafikte kavga etmek de o denli yanlıştır.

Hele hele sövmek, Müslüman ahlakına hiç yakışmaz… Hz. Peygamber'in "Ümmete sövmeyiniz, onların ıslahı sizin salahınızdır." yani onlar ıslah olursa siz de kurtulursunuz sözü kulaklara küpe olmalıdır bugün. Geriye ne kalıyor diye düşündüğümüzde, yaşam tecrübesi gayet sınırlı, genç ve henüz hayatla tam yüzleşmemiş gençler kalıyor.


Son Eklenen Yazılar

İnanma Özelliğimiz Konforlu ve Güvenli Yaşamamızı Sağlar / Şenel İlhan Beyefendi’nin Sohbetinden

Hem dini hayatımızı hem dünyevi hayatımızı, huzurlu bir şekilde yaşamak istiyorsak Allah’ın bize bir ikramı, bir lütfu, büyük bir rahmeti olan yaratılıştan gelen in...

Seyyidler Osmanlı’nın Baştacıydı / Dr. Ayhan Işık

Şu anki görevinizden ve kendinizden biraz bahseder misiniz? Karabük Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğretim üyesiyim. Branşım İslam Mezhepleri Tarihi. Genel ...

Kur’ân’da Lider Toplum İlişkisi / Dr. Mehmet Tekin

Lider toplum ilişkisine geçmeden önce Kur’ân’ın olaylara genel yaklaşımı ve içeriğinden kısaca söz etmek yerinde olacaktır. Kur’ân’ı Kerîm’de genel anlamda inanç, i...