Ölümün Soğukluğunda / Zeynep Başeski

Tarih: 2010-08-11

Üşüyorum bu gece,

Ölümü hiç hissetmediğim kadar,

Yakın hissediyorum kendime.

Azrail'in soğuk nefesi her an ensemde.

Sırası gelenler bir bir giderken,

Ben de usulca sonumu bekliyorum.

Bir gün hepimiz öleceğiz biliyorum.

Ne başlangıcı ne de bitişi belli bu yolun.

Bazen kısa bazen uzun...

Ben de sonuma doğru yol alıyorum.

Bu son geldiğinde,

Kimin gücü yeter ertelemeye?

Arkanda bıraktıklarının ağır yaralar açılmış yüreklerinde.

Ama tek başına kalırsın bir avuç toprak içinde.

Bak! Şimdi ne kalmış elinde?

Hayattayken edindiğin mal, şöhret fayda etmez,

Yalnız aciz bedenin kalır geride.

Ve yakınlarında bıraktığın can yakan izler...

Onlar da gün geçtikçe unutulur merak etme.

Kimsenin kimseye faydası yok bu yolda

Mezarda da mahşerde de bir başınasın.

Yanına aldığın sevap ve günahlarınla...

Zeynep BAŞESKİ

YORUM YAZ




Son Eklenen Yazılar

Düşüncelerimiz Bizi Yönlendirmemeli Biz Düşüncelerimizi Yönlendirmeliyiz

Şenel İlhan Beyefendi’nin Sohbetinden Hayatta bazı şeyleri genellememek lazım. Zira bu genellemeler gereksiz yere insanın omuzundaki yükleri ciddi oranda artırı...

Çocuklara Allah'a İmanın Öğretimi / Prof. Dr. Mehmet Emin Ay

Bilindiği üzere, Allah’ı bilmek, tanımak, kalp ile tasdik, dil ile ikrar, İslam akidesinde, bir kişinin mümin olmasının ilk ve vazgeçilmez şartıdır. Ne var ki, insa...

Kalbin Eğitimi / Doç. Dr. Adem Ergül

“Kalbin eğitimi” ifadesinden neyin kastedildiğine geçmeden önce “eğitim”in ne olduğu sorusunun cevaplandırılması gerekmektedir. Fakat itiraf etmek gerekir ki eğitim...